ทำเหมือนว่าไม่ได้ไปไหน

สวัสดี ไดอารี่ของฉัน

 

จริงๆ เธอคงเหมือนสมุดโน้ตมากกว่านะ ฉันไม่ค่อยได้เขียนไดอารี่แล้วหละ

 

ชีวิตฉันในแต่ละวันมีอะไรมากมายเกิดขึ้น
บางเสี้ยวของชีวิตก็เขียนลง facebook บ้าง instagram บ้าง (twitter บ้าง)

แต่บางเสี้ยวก็ไม่ได้บันทึกหรอก ปล่อยมันไปเถอะ
เราพบเจออะไรเยอะแยะเลยในชีวิต
สมอง... บางทีก็ไม่พอเก็บรายละเอียดอะไรเลย

 

เธอคงอยากรู้สินะว่าฉันหายไปไหนแล้วอะไรดลใจให้กลับมา

ฉันไม่ได้หายไปไหนหรอก ฉันแค่ทิ้งเธอไว้บนชั้นวางของนั่น
แล้วสิ่งที่ทำให้ฉันหยิบเธอออกมาหนะเหรอ?

ช่วงนี้ฉันมีเรื่องที่ต้องคิดเยอะเลยแหละ เป็นเรื่องที่ต้องทบทวนตัวเอง
ทบทวนอดีต เรื่องราวเก่าๆ

 

ทำไม?

เพราะฉันเบื่อตัวเองแล้ว ฉันเป็นคนแบบนี้มานานเกินไป
ฉันรู้ว่าตัวเองมีอะไรมากมายที่ต้องปรับปรุง แต่ฉันก็ไม่ได้ทำให้มันเป็นระบบระเบียบสักที
ข้ออ้างฉันมีมากมาย งานบ้างหละ เรียนหนักบ้างหละ ไม่มีเงินบ้างหละ

 

ไดอารี่... เธอรู้ไหม ว่าฉันอยากเปลี่ยนแปลงอะไรในตัวฉัน?

...เงียบ...

ไม่เป็นไรๆ เธอก็เงียบแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร เอาเป็นว่า ฉันจะค่อยๆ เล่าให้เธอฟังแล้วกันนะ

 

พรุ่งนี้เนอะ :D

คนไม่สำคัญ*
27 มี.ค. 2014 เวลา 11:22 น.
อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา ประเทศไทย

Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic